Jednym z najważniejszych elementów samodzielnej nauki jest jasne określenie jej celu (bądź celów). Wymaga to poświęcenia kilku minut i spokojnego zastanowienia się co właściwie jest do zrobienia/zrozumienia/nauczenia się, zanim jeszcze otworzy się notatki lub książkę. Przygotowanie to można robić w sposób chaotyczny (równie dobrze można go nie robić) lub planowy i zorganizowany. Zwolenników usystematyzowanych rozwiązań zachęcam do bliższego zapoznania się z metodą KWL.

Jest to metoda właściwego przygotowania się do nauki, niż uczenia się per se. Akronim KWL oznacza Know-What-Learned, a sama metoda opisuje kolejne kroki ułatwiające jasne określenie celów motywujących oraz ułatwiających samodzielną pracę.

Tak więc według założeń metody KWL, przed przystąpieniem do pracy należy przygotować sobie kartkę papieru i podzielić ją na trzy części – trzy kolumny, które należy wypełnić następującą treścią:

KNOW / CO JUŻ WIEM?

Pierwszym krokiem jest zadanie sobie pytania jak powyżej oraz wpisanie odpowiedzi w pierwszej z kolumn. Rubrykę tę zwykle wypełnia się szybko i przyjemnie. Chwila zastanowienia, połączona z przeglądaniem notatek, pozwala łatwo zorientować się, które partie materiału są dla nas jasne i nie sprawiają trudności. Nie należy się śpieszyć, szczególnie, że szybko pojawia się tendencja do oznaczania jako znane także i tych rzeczy, które niekoniecznie takie są. Należy uczciwie spisać tu pokrótce te zagadnienia, które się bardzo dobrze pamięta, rozumie i które naprawdę nie sprawiają trudności. Profesjonaliści nazywają ten pierwszy krok, aktywowaniem posiadanej wiedzy. Dobrze jest tylko uważać aby nie przesadzić, tzn. jeśli tylko pojawią się wątpliwości, co do stopnia zrozumienia materiału, lepiej umieścić daną pozycję w kolumnie obok…

WHAT / CZEGO JESZCZE NIE WIEM?

Wszystko co nie znalazło się w kolumnie pierwszej, powinno znaleźć się tutaj. Każde zagadnienie, co do którego nie jest się pewnym, że zostało opanowane w stopniu wystarczającym. Nie warto oszukiwać, bo jaki sens ma oszukiwanie samego siebie. Należy wpisać tu listę wszystkich zagadnień, których nie potrafi się wyjaśnić, przytoczyć z pamięci lub których pochodzenie nie jest zrozumiałe (np. wyprowadzenie wzoru lub obliczenie, którego nie potrafisz powtórzyć bo nie wiesz jak zostało zrobione, itp.). Kolumna „Czego nie wiem?” wyznacza de facto cel nauki. Jest to szczegółowa lista problemów i zagadnień, które należy jeszcze raz powtórzyć lub których po prostu trzeba się nauczyć.

LEARNED / CZEGO SIĘ DOWIEDZIAŁEM?

Pozostała nam trzecia, jeszcze nie zapisana rubryka. Jej wypełnienie następuje po zakończeniu nauki i służy ona do szybkiego przeglądu rezultatów. Po wypełnieniu dwóch pierwszych kolumn, kartę należy odłożyć na bok i zająć się studiowaniem, przy czym należy szczególnie skoncentrować się na zagadnieniach, które zostały wpisane w rubryce „do nauczenia”. Dopiero później, po skończonej pracy, należy wrócić do karty z kolumnami i dokonać przeglądu zdobytej wiedzy, wpisując w trzeciej kolumnie „czego się nauczyło”. Należy zanotować, które partie materiału z kolumny drugiej udało się zrozumieć/zapamiętać oraz w jakim stopniu.

Reasumując, KWL to elegancki przepis na usystematyzowane przygotowanie się do samodzielnej nauki, poprzez precyzyjne określenie jej celu oraz zakresu materiału. Szczegółowo zarysowany cel, nie tylko ułatwia, ale też bardzo przyśpiesza uczenie się, przez co zwykle prowadzi do lepszych wyników.

Komentarze z Facebooka
Comments are closed.